انگار دارم حافظه م رو از دست می دم...خاطرات برام مبهم شدن...یک جایی گمت کردم و حالا هرچی می گردم پیدات نمی کنم...

سعی می کنم یادم بیارم...آخرین بار کی بود...کجا بود، که کنارم بودی...چشم هات رو گم کردم...وقتی می خندید...وقتی اونجوری نگاه می کرد که قلب آدم تاپ...تاپ...می زد...آخرین بار کی چشم هات رو اونطور ریز کرده بودی که انگار بخوای فکر آدم رو بخونی...یادم نیست...بعد از تلفنت بود...؟ حالم رو پرسیدی...؟ رفتیم بیرون بعدش...؟ یادم نیست...

جای دست هات رو روی کمرم گم کردم...چقدر نزدیک بودیم؟...بیست سانت؟...ده سانت؟...پنج سانت؟... چسبیده بودیم به هم....الان کجا هستی...چقدر دوری؟...یادم نمی یاد که کی اونقدر نزدیک بودیم...انگار مال خیلی وقت پیش بود...توی خیابون بودیم که دستم رو حلقه کردم دور بازوت، نه؟...چی گفتم؟...عاشقانه راه بریم که یادم بمونه؟...پس چرا یادم نیست...کی بود...چی شد...

زمان رو گم کردم...از همون وقتی که پشت میز کافه نشسته بودیم منتظر قهوه...چی می پرسیدی هی تو...دیرت شده...دیرت شده...نمی دونستی با تو زمان می ایستاد...الان نمی دونم چقدر گذشته...چقدر کار دارم...کی دیرم می شه...زمان رو گم کردم از بعد از اون...

آخرین بار که رفتم آرایشگاه برای اصلاح کی بود؟ همون وقتی رو می گم که نشسته بودم روی صندلی، دختره تند تند بند می زد...چشم هام رو بسته بودم...اخم نمی کردم...جیک نمی زدم...چی گفت زنه آرایشگره؟ تحمل دردم بالاست؟...درد نداشت که...حاصلش رو تو می دیدی...حالا نیستی ولی...و من ده بار دست دختره رو که بند می زنه کنار می زنم...چشم هام پر آب می شه...هر بار می گم آخرین باره...آخرین باره...درد داره...بند انداختی تا حالا؟...

همه چیز انگار مال هزار سال پیشه...دوست دارم توی اون خیابونی برم که تو می رفتی...برم اونجایی که تو غذا می خوردی...دلم می خواد اون هوایی رو نفس بکشم، که تو می کشیدی...کجاست خیابون؟...کدوم رستوران بود؟...یادم نیست...

امروز که کرم می زدم به دستم، فکر می کردم از کی اینکار رو می کنم...همون وقتی نبود که دستت خورد به دستم؟...گفتی چقدر نرمه...بعد دست هام مهم شدن برام...

انگار حافظه م رو از دست دادم...همه ی خاطراتت کمرنگ کمرنگ شده...چشم هام رو می بندم، سعی می کنم یادم بیارم...چرا جلوی تو شوخی هام مسخره می شد؟...چرا حرف هام یادم می رفت؟...چرا دست و پام رو گم می کردم؟...چرا خنگ می شدم اونقدر؟...یادم نیست...مگه عاشقت بودم؟...هستم هنوز؟...

کجا از من جا موندی...چرا گمت کردم یکدفعه...چشم هات رو گم کردم...وقتی اونجوری نگاه می کردی...دست هات رو گم کردم...وقتی می خورد به دستم...قدم هات رو گم کردم...وقتی اونطور مطمئن راه می رفتی...صدات رو گم کردم...آخرین بار چی گفتی...یادم نیست...

خودت که نیستی...خاطراتت هم دارم گم می کنم...همه چی داره پاک می شه انگار...از همه ش، فقط شماره ت مونده...که هنوز نگاهش کنم و دلم تاپ...تاپ...تاپ...برای اون صدای پشتش بزنه...برای اون دست هایی که گوشی رو می گیره...برای اون چشم هایی که خسته می شه...برای همه چیزت...برای خودت...

کجا از من جا موندی...کی غافل شدم ازت...کجا رو بگردم حالا...با این حافظه ی پاک شده...با این دست های خالی...هیچ نشونه ای که نیست...من گمت کردم...